اصل اصلی پمپ آتش نشانی استفاده از انرژی مکانیکی برای تسریع و فشار دادن آب است و در نتیجه فشار و دبی آب لازم برای اطفای حریق را فراهم می کند.
با درک هدف اصلی، بیایید به مسیرهای فنی مختلف برای رسیدن به آن نگاه کنیم. پمپ های آتش نشانی عمدتاً به پمپ های گریز از مرکز، پمپ های جابجایی مثبت و پمپ های جت تقسیم می شوند که هر کدام اصول کار خود را دارند و برای سناریوهای مختلف آتش نشانی مناسب هستند.
1. پمپ گریز از مرکز
این رایج ترین نوع پمپ در سیستم های آتش نشانی است. اصل آن این است که قبل از راه اندازی، محفظه پمپ و لوله مکش باید با آب پر شود. هنگامی که پروانه توسط موتور به چرخش با سرعت بالا هدایت می شود، تیغه ها باعث می شوند آب به سرعت بچرخد. تحت تأثیر نیروی گریز از مرکز، آب از مرکز پروانه به لبه پرتاب می شود و در نتیجه انرژی جنبشی و فشاری به دست می آورد. این جریان آب با سرعت بالا در محفظه پمپ همگرا می شود، جایی که انرژی جنبشی آن بیشتر به انرژی فشار تبدیل می شود و در نهایت از لوله خروجی به شکل فشار بالا خارج می شود. پمپ های سانتریفیوژ به دلیل توانایی تولید فشار بالا و دبی زیاد، به طور گسترده ای در سیستم های اصلی آتش نشانی در ساختمان ها و صنعت استفاده می شوند.
2. پمپ جابجایی مثبت
عملکرد این نوع پمپ با پمپ های گریز از مرکز متفاوت است. برای انتقال و فشرده سازی مایعات به تغییر دوره ای حجم محفظه کاری متکی است. به عنوان مثال یک پمپ پیستونی معمولی را در نظر بگیرید، وقتی پیستون به سمت عقب حرکت می کند، حجم محفظه کار افزایش می یابد و فشار داخلی کاهش می یابد. در این زمان، دریچه مکش باز می شود و مایع تحت فشار اتمسفر به داخل محفظه کار کشیده می شود. هنگامی که پیستون به سمت جلو حرکت می کند، حجم محفظه کار کاهش می یابد و فشار داخلی به شدت افزایش می یابد و مایع را مجبور می کند که دریچه تخلیه را باز کند و تحت فشار بالا تخلیه شود. این ویژگی آن را به ویژه برای کاربردهای آتش نشانی با دبی کم و فشار بالا، مانند سیستم های حفاظت آتش محلی در مکان های کوچک، مناسب می کند.
3. پمپ جت
اصل آن استفاده از انرژی یک جت-سرعت بالا برای انتقال تکانه است. سیال کار (معمولاً آب یا بخار) با سرعت زیاد از نازل خارج می شود و یک ناحیه فشار کم در محفظه اختلاط ایجاد می کند و در نتیجه مایع مورد انتقال را به داخل می کشد. این دو سیال در محفظه اختلاط با هم مخلوط می شوند و تکانه تبادل می کنند و سرعت مایع منتقل شده را افزایش می دهند و سپس با هم وارد دیفیوزر می شوند. در دیفیوزر، سرعت سیال کاهش می یابد و انرژی جنبشی به طور موثر به انرژی فشار تبدیل می شود. این طرح اغلب در سناریوهای خاص آتش نشانی مانند تامین آب کمکی برای ماشین های آتش نشانی استفاده می شود.
